सः he, तु on his part, लक्ष्मणोष्ठपुटात् from the lips of Lakshmana, च्युतम् uttered, तत् that, वाक्यम् words, अनादृत्य not caring, प्रियाम् beloved, तां सीताम् that Sita, अपश्यन् not able to see, पुनः पुनः again and again, प्राक्रोशत् cried loudly.

Without caring for the words from the lips of Lakshmana, Rama sobbed loudly, unable to see his beloved Sita. इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे एकषष्टितमस्सर्गः।। Thus ends the sixtyfirst sarga of Aranyakanda of the holy Ramayana the first epic composed by sage Valmiki.